اول کفش هایت را در می آورند ، گویی باید برهنه گام برداری !
بعد ساعت مچی ...
                            زمان را از تو می گیرند ~

جیب هایت از اسکناس های مچاله ، سکه ها ، و کلید ها خالی می شوند .

بعد با قیچی به جان لباسهایت می افتند ؛ لخت و عور بر سکویی از کاشی تو را می شویند .
ناگهات در می یابی :
دو بار دیگران تو را شستند !

اما شُستن آدمی ، با آب ، فریب بزرگی است !

دلتنگ دیدار    
 تابعد _ بی کلام !